Spring naar inhoud

Afstuderen

7 maart 2010

Eigenlijk is het best aardig, zo’n blog dat door niemand gelezen wordt (sorry René), ik kan er zo ook wat mijmeringen over mijn afstudeeropdracht over kwijt. Dat geeft ruimte in mijn hoofd en het benodigde overzicht. Nuttig. Een mooi voornemen om dit de komende maanden regelmatig te gaan doen. Een beetje onderzoeker kan immers wel wat ruimte in het hoofd en overzicht gebruiken. En.. ook belangrijk, niet meer op het volkskrantblog, want ik heb genoeg van het gedoe daar. Jammer, ooit was het er erg leuk.

Feit: ik ben me aan het oriënteren op een afstudeeronderwerp voor mijn masteropleiding Management Culture & Change. Tot vorige week had ik een onderwerp in mijn hoofd waarvan ik dacht dat het waarlijk allejezusgoed was, volledig bij me paste, waar voldoende bronnen over te vinden waren, etc. etc.  En afgelopen week stond ik opeens weer op zéro.  Hmm, tja, na enig nadenken misschien ook wel terecht. Over het onderwerp zijn al bibliotheken vol geschreven en er verschijnen regelmatig nieuwe scripties: stuk voor stuk goede, doordachte onderzoeken naar de rol van het middenmanagent bij verandertrajecten, als het kan ook nog in overheidsland. What’s new.

Maar goed, ik zoek dus verder. Waar ligt mijn hart, waar ga ik met hart en ziel de komende maanden mijn avonden en weekends aan wijden? Terwijl Manlief en kinderen leuke dingen aan het doen zijn. Niet als adviseur, maar als onderzoeker? Toegepast wetenschappelijk onderzoek: neutraal, objectief, onafhankelijk en waarderingsvrij. Over een week of zes heb ik eeen onderzoeksvoorstel, een conceptueel ontwerp, een technisch ontwerp en van alles er omheen. Nu heb ik alleen nog een laptop, een stapel boeken, kladjes met losse woorden (fase 1: oriëntatie op het ondewerp heet dat) en een studiewijzer. Misty. Even misty als het thema van dit blog.

Vanmiddag las ik in ‘beleid begint bij de samenleving’: “je hebt maar weinig aan communicatie die alleen maar informatie rondzendt aan alle betrokken partijen. Dat is minimalistische informatie. Het merendeel van deze informatie verdwijnt in de prullenbak en vervolgens zegt men dat men nooit geïnformeerd is geweest. Tijdens interactieve beleidsprocessen moet de communicatie een strategisch instrument zijn dat mensen in beweging brengt.”

Ik weet weer waarom ik ooit voor het vakgebied communicatie koos. Niet vanwege de productie van prullenbakinformatie (al dan niet in glossy uitvoering), maar als strategisch instrument dat mensen in beweging brengt.  Jammer dat  het vakgebied niet altijd op die manier wordt gezien, laat staan wordt ingezet. ‘Mensen in beweging brengen’, van wie is dat? Van HR? Van ‘het management?’ van communicatie?  

Op mijn kladje staan de volgende woorden: programmatisch werken, externe oriëntatie, waarderend vernieuwen, gap analysis, diagnostisch, innovatiekracht, alliantiemanagement, netwerken, coalities, meerwaarde, belangen, vertrouwen.  hé, alliantiemanagement…, had ik daar niet ooit een leergang in gevolgd ‘werken met allianties’?  De mist trekt langzaam op…

Advertenties
No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: