Spring naar inhoud

Autobiografisch of niet

3 december 2009

Of een bijdrage autobiografisch is of niet, is eigenlijk helemaal niet relevant.  Want wat het onderwerp ook is waarover je schrijft, hoeveel zelfbedachte personages en situaties er ook in voorkomen, je schrijft nog steeds over jezelf en wat jij belangrijk vindt.  Door de selectie van het onderwerp, de insteek die je kiest, je woordkeus….

Naar communiceren was de titel van mijn vorige blogje. Niet vreselijk sterk geschreven nu ik het nog eens nalees, maar da’s een ander verhaal. De aanleiding was ontzettend eenvoudig: een collega die me toeriep ‘We hebben contract!’, waarna ik zeker wist dat hij dringend vakantie nodig had. Of echt contact. Maar niet iets waarin zinsneden als ‘met betrekking tot de overeenkomstig het zesde lid  juncto art. 1, 2e lid et cetera’ zomaar kunnen voorkomen.  Zo ontstond er een blogje in mijn hoofd. Met nare uitdrukkingen die – hoe fictief ze ook zijn – meer zeggen over mezelf dan over wie dan ook.  Daarom voor deze keer ter illustratie: het verhaal achter de bijdrage.

Mega-naar vind ik het als mensen overmatig gebruikmaken van het werkwoord doen. Zoals in ‘ik doe dat keurig netjes voor u regelen’.  Sinds een vertegenwoordigster in begrafenisartikelen (beter kan ik haar echt niet typeren) deze woorden te pas en vooral te onpas gebruikte, vind ik dat naar klinken. Nog eens versterkt doordat haar ‘ik doe dat keurig netjes voor u regelen’ geen garantie was voor succes. In tegendeel.  Sinds die tijd is de combinatie ‘ik doe…’ en ‘keurig netjes’ dan ook zwaar besmet.
En ja, nog zo’n taalkundige ellendeling is ‘communiceren naar’.  Ik heb altijd geleerd dat je communiceert mét en als je dat niet wil, dan moet je maar gewoon dingen vertellen. Over de menigte uitstrooien voor mijn part.  Of je mond houden. Maar ga niet een stukje communicatie naar de klanten toe organiseren (Jiskefet, Multilul advertising agency), naar de burger toe communiceren (overheid), of inzetten op meer communicatie naar de spelers toe (voetballerij). Brrrrr.

Alle fictieve gebeurtenissen en personages ten spijt (de begrafenisonderneemster van destijds was overigens echt blond, bedenk ik me), zegt het blogje van alles over de blogger zelf.  Ik merk dat de verhalende vorm die ik hier gekozen hebt, soms knelt. En dat terwijl ik juist vanwege die verhalen ben gaan bloggen. Tja. Misschien wordt het tijd voor een tweede blog ernaast; een zonder verhaaltjes. Dan schrijf ik hier gewoon verder. Bijvoorbeeld over de Natrenaman die ik vandaag zag. Daar valt vast een verhaal omheen te bedenken.

Advertenties
18 reacties leave one →
  1. Ate. permalink
    3 december 2009 00:31

    Mega-naar …………………….. Tsssssss……
    Maar je hebt wel een punt.
    En ik ben het er heel erg mee eens !http://www.vkblog.nl/bericht/265289/Ate_-_-_-_Na-checken…..

  2. paco painter permalink
    3 december 2009 09:03

    Ik doe ditt zo helemaal met je eens! zijn!

  3. kuifje simon permalink
    3 december 2009 09:38

    Eerst op papier gezet en toen overgeschreven naar m’n weblog
    zodat ik het kan lezen 😉
    doorgaan Rachel !

  4. maria-dolores permalink
    3 december 2009 11:36

    ik deed al zo ongeveer een beetje aanvoelen dat je dit keer minder autobiografisch met ons communiceerde dan anders…
    ik vind het wél irritant als ik bij sommige (andere) bloggers volledig in het duister tast of en/of in hoeverre hun stukjes autobiografisch zijn. of als dat steeds wisselt, zodat ik dan nòg minder weet hoe ik iets moet lezen…
    tja, communicatie 🙂

  5. chimor permalink
    3 december 2009 15:26

    Het is inderdaad zo. Blogs zijn in zekere zin autobiografisch.

  6. rachel_schrijft permalink
    3 december 2009 20:19

    @Ate, heb ‘m gelezen, en ben het met terugwerkende kracht ook met jou eens en da’s niet meganaar bedoeld 😉
    @Paco, ik doe dat ook goed intrapreteren hoor.
    @Kuifje, dat was wel een heel gek lettertje inene. Dank,
    @M-D, yep, vooral als iets gepresenteerd wordt als autobiografisch en vervolgens blijkt de man een vrouw – of vv – en bestaat het verhaal uitsluitend achter de laptop. Omgekeerd heb ik minder moeite mee. Er zit m.i. een schemergebied tussen autobiografisch en fictie in.
    @Chimor, dank. In zekere zin altijd, ook als het niet zo bedoeld is. De blogger selecteert het onderwerp, de aanpak, de woordkeus en vertelt daarmee per definitie iets over zichzelf.

  7. chimor permalink
    3 december 2009 20:33

    Rachel, klopt. Alleen zul je soms heel ver moeten zoeken. Er kan een hoop fantasie in het spel zijn, of droge feiten. Maar soms zal het ook overduidelijk zijn. Volgens mij druipt het autobiografische er bij mij vanaf 🙂

  8. Theo permalink
    3 december 2009 21:11

    Een eeuwigdurend vraagstuk in de schrijverij, beter: in de literatuur. En dan specifiek het waarheidsgehalte. Het is een genre dat ik graag lees, maar aan biografieën hecht ik meer waarde.
    Een blog zegt veel over de schrijver, maar waarschijnlijk houdt hij/zij nog meer geheim.

  9. Rene Scheffer permalink
    3 december 2009 21:23

    Natreneman. Ik word nu al nieuwsgierig, Is het een man met een reklamepak? slikt hij continue pilletjes of bengt hij ladingen bij jou thuis met een wagen, net als de diepvriesman zeg maar.
    Autobiografisch,,,,ik zit altijd dicht tegen de werkelijkheid aan, zo tussen 75 en 99 %

  10. rachel_schrijft permalink
    3 december 2009 21:26

    @Chimor, soms is het ver zoeken, soms ís het overduidelijk, en soms wil de schrijver dat het overduidelijk is.
    @Theo, dat is per definitie zo, het begint bij de keuze van het onderwerp (en al die onderwerpen die daarmee niet worden geselecteerd) en wat de schrijver/blogger daarmee wil neerzetten. Ooit op school was een standaardvraag bij Nederlands ‘wat bedoelt de schrijver met…?" Ik werd daar toen een beetje moe van, maar interessant is het eigenlijk wel.

  11. rachel_schrijft permalink
    3 december 2009 21:32

    @René, gezellig dat je er weer bent, lijkt lang geleden :-). Natrenaman is hip gekleed met dito kapsel. maar nu loop ik een beetje op de feiten vooruit.

  12. Smokey permalink
    7 december 2009 18:14

    Met genoegen gelezen wat rachel_schrijft schreef.
    Zo had ik `n onenigheidje met iemand die impertinent deed en zichzelf vergoelijkend "gezond spontaan" etiketteerde, "naar eer en geweten"er tot overmaat aan toevoegend… Hm. wat zegt dat over mij? O jee, ik ben zo ongezond niet-spontaan:)) of:
    Mijn INdentiteit laat het compleet ECHT afweten…

  13. rachel_schrijft permalink
    7 december 2009 23:43

    @Smokey, ‘naar eer en geweten’ is net zo’n toevoeging als ‘met alle respect’, meestal gevolgd door ‘maar’…..’ en een hele lading bagger.
    bij indentiteit kreeg ik een oja-momentje.. mijn rijinstructeur van ooit had het altijd over de pendalen. zal ook wel een indenteitskwestie geweest zijn.

  14. Marcel Plaatsman permalink
    8 december 2009 20:53

    Dit heb ik met interesse gelezen. Wat even verderklikken op de gezichtjes naast een blog al niet vermag (ik kwam hier via Chimor).
    Alles is altijd autobiografisch, of je nu schrijft, tekent of musiceert. Zelfs koken is wat mij betreft autobiografisch. ’t Is wel beperkend, nooit iets te kunnen scheppen wat volkomen lós van jezelf staat, maar het kan ook geruststellend zijn: blijkbaar is er dan toch een einde aan de wereld, en aan de verbeelding – oneindigheid vind ik maar beangstigend.
    Als alles autobiografisch is, dan is de taal dat ook. In mijn taal zijn zinnen als: "Doe jij roken?" niet ongewoon, maar dat komt omdat ik uit West-Friesland kom. In formele situaties zou ik dialect zeker ontwijken, dus op kantoor – niet dat ik op kantoren kom, maar bon, verondersteld dat het nog eens gaat gebeuren – zul je mij zulks nooit horen zeggen.

  15. Smokey permalink
    24 december 2009 00:16

    "Eerlijk gezegd" dan? Of: "Ik moet je eerlijk zeggen". Daar irriteer ik mij een beetje aan.
    Of liever geschreven: "Dat irriteert mij".
    Irriteren is geen wederkerig werkwoord maar men heeft er toch "zich ergens aan irriteren" van gemaakt.
    Vast geïnspireerd door "zich ergeren.
    Complete taalverbouwingen rijzen als paddestoelen uit de grond.En dat is een rare beeldspraak.
    De pendalen:)))) tja, waarom zou je het goed zeggen zals het ook fout kan voor hetzelfde geld, nietwaar?

  16. Smokey permalink
    24 december 2009 00:17

    "Prachtig die foto van de tulpen in je widget. Dat is mijn lievelingsrood.

  17. assyke permalink
    1 februari 2010 12:44

    Soms denk je incognito iets geschreven te hebben en haal je opgelucht adem, want je bent je last kwijt, maar dan vraagt iemand je onverwacht of het over je zelf ging? Hûh?
    Maar wel begrijpelijk, we zijn nou eenmaal nieuwsgierig;-)

  18. thrammy permalink
    20 maart 2010 15:37

    In beeld brengen, kortsluiten, het plaatje compleet maken, ik wil het allemaal doen, maar ik krijg er vreselijke jeuk van. Misschien wel uitslag. Goed dat je die verloedering aan de kaak stelt! Doet goed!
    groet
    (Intussen kruipt er een lieveheersbeestje over mijn toetsenbord en verstopt zich nu tussen de Ctrl en de Shift!!)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: