Skip to content

Momentje van introspectie

20 oktober 2009

Veel momenten van introspectie zijn er niet te lezen op mijn blog. Die momenten beleef ik namelijk meestal in de auto. Van en naar huis. Een half uur om gedachten op een rij te zetten op de heenweg en nog zo’n half uur aan het eind van de dag. Mijn blog is voor verhalen. Verhalen die gebaseerd zijn op wat ik zie, lees, meemaak en die zichzelf terugvinden in nieuwe verhalen.  
 
En die verhalen, tja, die zijn er de laatste maanden niet meer zo veel.  Gek, want mijn schrijfblokje zit nog vol met steekwoorden die ooit nog een verhaal kunnen worden.  En los daarvan zitten de verhalen ook nog in mijn hoofd, ik hoef ze eigenlijk alleen nog maar op te schrijven.  Door te schrijven, ga je scherper zien, heb ik gemerkt.  Waarom verschijnt er dan niets nieuws hier, is het tijd om te verhuizen, tijd voor een nieuwe aanpak, tijd voor nieuwe scherpte?

Vandaag een momentje van introspectie dus. Over mijn blog en de vraag waarom ik ook alweer was gaan bloggen.  Niet om nieuws te delen, dat kunnen anderen beter en sneller. Een passieblogger ben ik ook al niet en voor een community-blogger blink ik uit door afwezigheid.  Een echte kattenblogger ben ik ook niet, al waren Felix en Layla ooit wereldberoemd op mijn blog. En terecht, maar dat is een ander verhaal.

Eigenlijk is het heel simpel: ik ben gaan bloggen omdat ik het leuk vind. Leuk vind om te schrijven, leuk vind om reacties te krijgen. Daarom sla ik de boel niet op op mijn harde schijf, maar hier op mijn blog.  Daar kan ik creatief schrijven over wat ik wil, er is geen format dat mij bindt en geen bladformule dat me een bepaald ritme oplegt. Ik kan dus ook gewoon een paar maanden niet schrijven. Of een scriptie schrijven over belangwekkende aangelegenheden. In mijn hoofd een boek schrijven. In mijn hoofd zitten nog veel verhalen, de moeite waard om op te schrijven. De Echoloodserie bijvoorbeeld. Het is vast niet toevallig dat ik dit schrijf op de dag dat mijn vader zes jaar geleden overleed. De dag dat de piano zweeg.  

Advertenties
18 reacties leave one →
  1. Rene Scheffer permalink
    20 oktober 2009 23:41

    Sterkte Rachel, heb ze graag gelezen die eerdere verhalen van Echolood.
    Je kunt schrijven over `40`, de snelweg, de auto, de nieuwe klas van je kinderen, de postboekuitgiftegevoelens etc

  2. ijskastmoeder permalink
    20 oktober 2009 23:44

    Soms is er een tijdje minder ruimte in het hoofd om van zwevende woorden tekst te maken. Gaan andere dingen vóór. Komt wel weer. Niet verhuizen hoor…

  3. easywriter permalink
    21 oktober 2009 08:01

    Ik herken het. Bloggen doe ik omdat ik het leuk vind en als ik het een poosje niet leuk vind, nou, dan niet. Ik vind het wel jammer als jij een tijdje geen zin hebt, want ik lees je heel graag.

  4. paco painter permalink
    21 oktober 2009 09:39

    Sterkte, Rachel

  5. kuifje simon permalink
    21 oktober 2009 10:14

    De piano zweeg, maar de muziek bijft klinken !!!
    Sterkte

  6. Nico A permalink
    21 oktober 2009 10:44

    Voel je vrij om maanden niet te publiceren maar weet dat ik – en ongetwijfeld velen met mij – het zeer de moeite waard vind om je te lezen.

  7. maria-dolores permalink
    21 oktober 2009 12:05

    hm… ik herken het wel.
    meestal gaat het vanzelf weer over…
    bij mij heeft het meestal te maken met het vinden van een soort balans tussen wat IK wil vertellen en wat de ànderen waarschijnlijk leuk of interessant zullen vinden; als dat niet ‘vanzelf’ gaat, dan heb ik vaak even geen zin meer…

  8. trekmoment permalink
    21 oktober 2009 12:38

    Goed om te zien dat bloggers zich van tijd tot tijd afvragen waarom ze bloggen, heb het al veel gezien en had het laatst zelf ook.
    En daarna weer lekker doorgaan hoor!

  9. Frans Muthert permalink
    21 oktober 2009 13:03

    Zeker doorgaan,zou ik zeggen. Vaak de moeite waard!

  10. knutselsmurf permalink
    21 oktober 2009 15:12

    Van alleen zijn ga je schrijven.
    Het is geen kunst die je gezellig samen maakt.
    Jammer dat je het niet met z’n vieren kan uitvoeren; als het af is is het af.

  11. rachel_schrijft permalink
    21 oktober 2009 15:22

    René: misschien een gevalletje veertiggevoel? over postboekuitgiftegevoelens denk ik na.
    De snelweg, daar kan ik wel wat mee, denk ik, vooral als je er iedere dag rond hetzelfde tijdstip rijdt. Verder staan in mijn boekje de woorden: ‘vergadergeeuw’, ‘cafetarikunst’ , ‘deux à deux’, ‘een vluchtig excuus’, ‘andouillette’, ‘badman’ en ‘De Feeks’.
    IJskastmoeder, dank je. dat is het denk ik. Er is geen ideeëndroogte, maar de woorden rijgen niet op dit moment. Ze flarden wel.
    Easy, Paco, Kuifje, Nico, thnx! Het is ook het idee ‘zes jaar alweer’, lijkt veel korter geleden. Heb uit die tijd verhalen in mijn hoofd, die ik zeker zou gaan opschrijven of verweven in een verhaal. En dan is het opeens zes jaar later.
    MD, weet niet of dat het is bij mij. ik ben niet marketing- of doelgroepgericht aan het schrijven, al is het wel aardig als een goed geschreven verhaal waar ik zelf tevreden over ben, goed gelezen wordt. Dat dan weer wel.
    Trekmoment, Frans, thnx!

  12. R. Kruzdlo permalink
    21 oktober 2009 15:29

    Wie volwassen wordt, tijdens het bloggen?, of in de auto (=zelf), stopt met bloggen.
    Groet Robert

  13. rachel_schrijft permalink
    21 oktober 2009 15:37

    @ Knutselsmurf. Ik denk niet dat dit voor iedereen geldt, het ‘van alleen zijn, ga je schrijven’. Of bedoel je meer als ‘muziek maken kun je samen, en schrijven doe je nu eenmaal niet met zijn vieren achter een toetsenbord? In dat geval heb je gelijk. Aan de andere kant, als het af is (wanneer is een blog af?) en je krijgt reacties, dan kan het best gezellig worden.
    @Robert: kan, maar hoeft niet. ‘Later als je groot bent’, kun je ook prima bloggen.

  14. knutselsmurf permalink
    21 oktober 2009 15:57

    Ik bedoel beide.
    Dat doe ik trouwens heel vaak : associeren.
    Je moet alleen zijn om te schrijven, ook om foto’s te maken.
    Of rotstekeningen te maken, denk ik.

  15. maria-dolores permalink
    21 oktober 2009 16:21

    @Rachel,
    ik bedoelde niet marketinggericht, maar een soort overtuiging dat mijn ‘blogfamilie’ letterlijk àlles wat ik grappig, interessant of de moeite waard vind, òòk leuk zal vinden… dat komt bij mij meestal in vlagen: soms wel, en heel sterk, en dan ineens weer een tijdje niet.

  16. kamira permalink
    21 oktober 2009 20:00

    ja de serie over je vader herinner ik me goed… misschien moet je deze periode gewoon zien als ‘broedtijd’.

  17. kamira permalink
    21 oktober 2009 20:05

    ik ben het hoor, gala, kamira is mijn moeder, daar ben ik nu…en ik ga haar instellingen niet vernaderen want dan vergeet ik ze aan het eind weer op haar naam te zetten en gaat zij als gala door het leven ( is ook best een leuk onderwerp om over te schrijven ;))

  18. R. Kruzdlo permalink
    21 oktober 2009 20:18

    ‘Later als je groot bent’, kun je ook prima bloggen.
    Moet ik dan wachten tot ik groot ben
    terwijl ik nu ook prima kan bloggen =))
    Contradictie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: