Spring naar inhoud

Kieboord

18 juli 2009

Dit wordt zijn eerste zomerconcert. Alle leerlingen doen mee, dus hij ook. Hij is wel een beetje zenuwachtig.  En dat is niet gek met een zaal voor ouders, opa’s, oma’s met hier en daar een verdwaalde broer of zus. Soms zitten er wat rijen tussen vader en moeder.  Als zoekplaatje voor de andere aanwezigen. Welke ouder hoort bij welk kind en wie is de aanwaaiouder?  Om het lastig te maken, zijn niet alle aanwaaiouders blond en twintig jaar jonger dan de First Wives Edition van de eerste rij links.

Jordan is eigenlijk een half uur te vroeg.  Dat komt omdat zijn vader alles nog klaar moet zetten en aansluiten. Op het podium glimt de piano je tegemoet. Maar niet voor hem.  Want hij heeft zijn eigen instrument. Naast de piano wordt het gevaarte neergezet. Nog best zwaar, zo’n ding.  Meestal beginnen ze het concert met de kinderen die het kortst op les zitten. Dan hoef je niet na ‘Für Elise’ aan de bak met je ‘Boer wat zeg je van mijn kippen’. Jordan is als vierde aan de beurt vanmiddag.

Hij heeft vandaag zijn nieuwe broek aan en een witte blouse met donkerblauwe figuren.  Zijn donkere, kortgeknipte haren zitten keurig in model. De oren springen vrolijk aan weerskanten uit zijn hoofd.  Zijn blik is echter serieus, beetje gespannen. Het boek op schoot, dadelijk is hij aan de beurt.  En dan wordt hij aangekondigd door zijn juf. ‘Jordan is nog maar sinds september op les en doet het heel goed. Hij heeft zelfs al een keer bij een familiefeestje opgetreden hé?’ ‘Toen oma zestig werd’, mompelt Jordan voor zich uit. Oma kijkt ondertussen uitbundig rond om te checken of iedereen het gehoord heeft. 

Vervolgens neemt Jordan plaats achter zijn instrument en drukt op de aan/-uitknop. Hij stelt het geluid in en kiest het lied dat we gaan horen.  Drukt op ‘song’.  Schuift ergens wat naar links, draait nog ergens aan en dan start de begeleiding. Een lekker ritme drumt de zaal in en ik hoor ook een gitaar binnenkomen. Hij heeft wel vijftig instrumenten bij zich. Even later begint Jordan ook zelf te spelen. Zijn wijsvinger heeft het er maar druk mee, want dankzij het praktische één-vingersysteem kent hij al flink wat akkoorden.  De melodie is goed gekozen; vrolijk en uitermate geschikt voor bruiloften en partijen. 

Na enkele minuten breekt een moment van verwarring aan. Jordan is uitgespeeld en gaat rechtop zitten.  De muziek gaat nog even gezellig en ritmisch door.  Voor applaus is het dus te vroeg. Toch lijkt Jordan er wel klaar mee. Hij leunt een beetje achterover en kijkt om zich heen,  zijn handen rusten op zijn bovenbenen. Toch gaan applaudisseren? De zaal kijkt om zich heen wat de rest doet. De rest weet het ook niet. Zo te horen werkt de automatische begeleiding naar een eind toe. Dat is ook fijn voor Jordan op het podium. Als de laatste tonen wegsterven, mag Jordan  zijn  applaus in ontvangst nemen. Hij buigt diep voor het publiek en loopt terug naar zijn ouders. En naar oma natuurlijk.

Advertenties
7 reacties leave one →
  1. Flip Willemsen permalink
    19 juli 2009 02:08

    Leuk verhaal. Ook eng zo’n optreden om als ouder en oma mee te maken ook.

  2. paco painter permalink
    19 juli 2009 08:05

    Geweldig!!

  3. Maria-Dolores permalink
    19 juli 2009 11:15

    waarschijnlijk leert hij in de volgende les hoe je daarop inspeelt :-).
    dat had de juf hem trouwens ook vòòr het concert kunnen vertellen…

  4. kuifjesimon permalink
    19 juli 2009 13:08

    Klein in het groot , grote concert

  5. rachel schrijft permalink
    19 juli 2009 18:28

    Flip, oma heeft er vast van genoten 😉
    Paco, dank
    M-D, hmm tja, maar hoe weet het publiek het dan?
    Kuifje, merci

  6. Maria-Dolores permalink
    19 juli 2009 18:53

    @Rachel,
    hm… ik had me dat zo voorgesteld dat het een beetje gecoordineerd wordt, dus dat hij zelf kan bepalen wanneer de begeleiding ophoudt of anders net doet of hij zelf òòk nog aan het spelen is. ongeveer net als bij playbacken. of heb ik iets verkeerd begrepen ?? :-).
    ciao,
    Maria-Dolores

  7. rachel schrijft permalink
    19 juli 2009 21:33

    ik denk dat dat het beste is, Doen alsof je doorspeelt en er heel serieus bij kijken :-).

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: