Spring naar inhoud

Congresvee

21 september 2008

foto  Klingelingelingelingeling. Twee mevrouwen met congressjaal laten hun belletjes rinkelen, als teken dat het congresvee weer binnen in de zaal verwacht wordt. Ik ben niet zo heel congresfähig over het algemeen, en zo’n klingelmoment maakt me weer duidelijk waar dat vandaan dat komt. Alsof ik zelf de tijd niet in de gaten kan houden…  Om mijn nek bungelt mijn programma-voor-vandaag in vrolijke kleuren.

Om het denken zoveel mogelijk binnen de perken te houden, wordt er vandaag voor ons gedacht. Wij hoeven alleen maar te zitten en te luisteren. Om ons daarbij te helpen zijn er strategisch geplaatste dames met identieke pakjes, identieke lage staarten en identieke congressjaals. Zelfs hun lach is identiek. Ze zouden zonder problemen medaillegastvrouw bij de Olympische Spelen in China kunnen zijn.

De middag breng ik door achter een kamerscherm. Samen met nog 49 andere congresgangers en 49 andere kamerschermen. Voor het scherm staat een zongebruinde subtiele krijtstreep zijn powerpoint-presentatie voor te bereiden. Vijftig stuks congresvee kijkt hoopvol naar wat komen gaat. Dan zie ik achter een van de vele kamerschermen een man-met-een-oortje. Hij wacht wat om zich heen. Zijn taak voor vandaag is dat hij er is. Voor het geval dat.


Zongebruinde subtiele krijtstreep kijkt vanaf het kleine podium peinzend naar het scherm dat akelig wit oogt. Dat zag er gisteravond toen hij om elf uur ’s avonds de laatste hand legde aan deze presentatie over dienstverlening, beslist anders uit. Nog voordat hij Oortjesman kan wenken, springt Oortjesman voorkomend van achter het kamerscherm vandaan, morrelt aan wat draadjes en keert terug in zijn basispositie. Vanavond kan hij thuis vertellen dat het weliswaar saai was, daar achter het kamerscherm, maar dat hij wel een zeer wezenlijke bijdrage had geleverd.


Na het kamerschermavontuur is een kleine pauze gepland. Volgens het programma om mijn nek mag ik naar het blauwe buffet voor een kop thee of koffie. Bij het groene buffet kom ik echter twee bekenden tegen en daar zien we thee. Er komt dit keer geen gastvrouw van achter een gordijn vandaan, maar zelf inschenken vinden we geen probleem. Zeker niet omdat ik me realiseer dat ik me illegaal bij deze groene balie bevind. Achter ons staat inmiddels iets dat op een rij lijkt.


Vanuit het niets komt er plotseling een congressjaalmevrouw aangetrippeld die ons vertelt dat wij nog geen thee mogen drinken. De reden is dat dit pas over tien minuten mag. Ze biedt haar excuses aan voor het feit dat ze vergeten is de thee af te dekken met klantvriendelijke doeken, maar is daarbuiten redelijk resoluut. Geen thee dus voor ons en de anderen in de rij. ‘dienstverlening zit tussen je oren’, zegt een congresmeisje achter me dat net twee rijen voor me zat. ‘Ja, beaamt haar collega. "En je moet het ertussen krijgen, tussen die oren. Want daar gebeurt het’. Ik denk dat ze gelijk heb
ben.

Advertenties
11 reacties leave one →
  1. Rene Scheffer permalink
    21 september 2008 23:58

    Net voor het slapen gaan….
    Oren, veel en grote oren en kamerschermen, kamerolifanten. Wat moet jij daar nu tussen?

  2. rachel schrijft soms permalink
    22 september 2008 00:01

    tja, ik voelde me enigszins ontheemd daar, dat wel. Truste!

  3. pacopainter permalink
    22 september 2008 10:07

    Niets leukers dan een congres.Vooral het eindsignaal

  4. lebonton permalink
    22 september 2008 10:35

    dat was een zinvolle tijdsbesteding.
    zie ik jou als derde in de tweede rij van rechts?

  5. rachel schrijft permalink
    22 september 2008 12:37

    Paco, is u ook congresvee?
    Lebonton, bedoel je die met dat rode pakje?

  6. Jos Goedmakers permalink
    22 september 2008 13:07

    Was iedereen ingeënt tegen blauwtong?

  7. Luke permalink
    22 september 2008 20:31

    Zat er wat tussen die oren, je moet toch wel iets hebben om het er tussen te krijgen.
    Lijkt me verder een heerlijke dag te zijn geweest.
    groet Luuk

  8. asdale permalink
    23 september 2008 14:13

    Verschrikkelijk. Was er ook nog gepland wanneer je naar de WC mocht, je neus mocht poederen en wanneer je wie waar een hand mocht geven ter begroeting. BBrrrrrrr!!!!

  9. Zusenzo permalink
    23 september 2008 21:34

    Haha, kun je alvast wennen aan verpleeghuiszorg : )
    Een plas ?
    Nee hoor, over 15 minuten pas.
    Ik moet zeggen, die Chinezen.
    Ze worden van kindsaf gemarteld, maar dan heb je ook wat : )

  10. rachel schrijft soms permalink
    23 september 2008 21:55

    Jos, blauwtong, groentong, roodtong, zulks geheel afhankelijk van wat er om de nek hing..
    Luuk, ik vond het wel vermakelijk, alleen de dingen waarover ik schrijf, lees ik nergens in een verslag terug. Wel dat het een groot succes was natuurlijk..
    Asdale, ik denk van wel… en handen geven na toiletbezoek uitsluitend met rechts. natuurlijk.
    Zusenzo, ah, was dat de reden :-/.

  11. Ingrid van den Bergh permalink
    30 september 2008 09:07

    "Groene" thee dus, bij dat buffet?Zijn taak voor vandaag is dat hij er is. : :-))))))))))))
    Ja, nou kan ik hier wel staan te grijnzen, maar door wie worden al die onmisbare marionetjes betaald? Door mij, trouwe belastingbetaler zeker.
    Als ik het niet dacht!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: