Spring naar inhoud

Uurtjesdag

10 september 2008

foto Woensdag is het uurtjesdag. Niet alleen voor mij, maar voor veel moeders. Denk ik. De meeste mannen houden niet zo van uurtjesdag. Die zijn meer in voor rokjesdag. Vraag maar aan Martin. Met het moederschap komt uurtjesdag in beeld. Het duurt een jaar of twaalf. Denk ik.

De eerste vier jaar is het alle dagen uurtjesdag. In mijn herinnering. Terwijl kind één een uurtje slaapt, gooi je een was in de wasmachine, vouw je de andere was op, probeer je de halve fruithap van Jongste uit je haar te halen en op dat moment zie je ook nog de spuugvlek op je schouder. Jammer dat je je colbert nog aan had bij dat boertje. Tja. Stofzuigen is onhandig concept. Slapende kinderen wil je vooral laten slapen en een kruipend kind schrikt zich ongans van een stofzuiger die op ooghoogte om hem heen loeit. Gelukkig kruipt Jongste niet alleen vooruit, maar ook achteruit zodat het onder de verwarming ook stofvrij blijft. Het beste is overigens om kind 1 en 2 allebei in een kindervervoermiddel te plaatsen en naar het eerste het beste park of speeltuin te rijden. Een buurvrouw uit die tijd nam ook altijd een flesje rosé mee, voor het geval ze vriendinnen tegen zou komen.

Zodra ook jongste naar groep 1 gaat, verschuift uurtjesdag naar de woensdag. Logisch, want een beetje deeltijder werkt nu eenmaal niet op woensdag. Werken op woensdag is niet gezellig, niet praktisch vanwege de clubjes en bovendien is het duur.  Op woensdagochtend heb je de he-le ochtend de tijd om al-les te doen waar je de andere dagen niet aan toegekomen bent.

Zo probeer ik al een paar jaar om op die woensdagochtend te sporten (tussen kwart over negen en kwart over tien), hulpouder te zijn op school (tussen elf en twaalf) en naar twintig winkels te hollen (tussen kwart over tien en elf). Er blijken namelijk iedere week wel weer toepasselijke cadeautjes nodig te zijn voor jarige vrienden, housewarmende familieleden en natuurlijk voor de kinderfeestjes. Ook is altijd de tandpasta op, of tandenstokers, muggenolie, formule W, of al die andere Kruitvatse lulligheden. En dan zijn er ook altijd op de gekste momenten sokken nodig of ondergoed én zie ik op woensdagochtend dat de plant voor het raam veranderd is in een droogboeket uit de vroeg negentiende eeuw.

Omdat wij heel bewust bedacht hebben dat sport en muziek een onlosmakelijk onderdeel vormen van de opvoeding van ons gekinderte, staat woensdagmiddag in het teken van Taxibedrijf Schrijft. De middag is volledig gevuld met op en neer rijden, naar de trainingen kijken, of gauw tussendoor boeken inleveren bij de bibliotheek en op goed geluk weer tien nieuwe boeken uit verschillende rekken meenemen. Thuis blijkt de interesse voor de meegenomen boeken á la ‘Kantklosplezier’, ‘Korfbal voor iedereen’ en ‘Annejet knipt de kaartjes’ doorgaans niet bijster groot. Maar ik was wel mooi voor het eind van de training terug! Sinds kort gaat dochterlief zelfstandig naar de bieb, gelukkig.

Eigenlijk valt het bij mij nog mee, er zijn meerijdafspraken, waardoor we met een paar moeders een woensdagmiddags deeltaxibedrijf zijn gestart. Reuze handig, want als je voor de één niet hoeft te rijden is er opeens een uurtje tijd voor die was die je er vanmorgen hebt ingestopt, zie je dat de katten in het gras verdwijnen als een jachtluipaard op de savanne en schreeuwt de buitenlamp die in maart stuk ging (ach, het blijft toch steeds langer licht), ook om vervanging. Op zoek naar een schroevendraaier struikel je over de grasmaaier. O ja, er was nog iets.

Meestal lukt het wel om rond 19.00 uur aan tafel te zitten, waarna meneer Schrijft na een kopje koffie een uurtje later verdwijnt om ´invulling te geven aan zijn sportavond´. Nog een uurtje later liggen Junior en Juniora in bed, en twijfel ik tussen een studieboek dat uiterst zichtbaar op tafel ligt of de laptop boven. En weer uur later staat er een nieuwe bijdrage op het volkskrantblog.

© Rachel Schrijft, september 2008

Advertenties
24 reacties leave one →
  1. Linda permalink
    10 september 2008 22:44

    Jij laat mij altijd giechelen van herkenning. Heerlijk geschreven en leuke woordspelingen.. jummie!

  2. Rene Scheffer permalink
    10 september 2008 23:04

    Gedeeltelijke herkenning. Ontzettend grappig geschreven ook….gekinderte 🙂
    Voor mij is de papadag de dinsdag en uurtjesdag. Boodschappen, naar mijn ma op en neer (45 km). Eten maken, even de stad in, de slager, vrouwlief halen, koken en het leukste uurtje….als de kleine slaapt van 14-15 u, ik dan ook.
    Nu naar bed…..morgen moet ik goed wakker zijn!

  3. Mephisto permalink
    10 september 2008 23:26

    Mooie bijdrage!
    En wat ben ik blij dat ik geen kinderen heb!

  4. pacopainter permalink
    11 september 2008 08:07

    fantastisch geschreven

  5. Mevrouw permalink
    11 september 2008 10:04

    Grinnik!
    Half Nederland is heen en weer aan het rijden op de woensdagmiddag!

  6. lebonton permalink
    11 september 2008 10:41

    niet overdrijven hoor, een rokjesuurtje is ook goed.
    maar mooi opgeschreven.
    ik moet heeeeeeel lang nadenken, het is al weer zo lang geleden.
    als het allemaal goed gaat worden we binnenkort opa en oma, dan zal ik het bij onze zoon goed in de gaten houden!

  7. annet permalink
    11 september 2008 11:30

    ben alleen al moe
    van het lezen
    gr. van Annet
    (lekker om het van je
    af te schrijven)
    :~

  8. Thera permalink
    11 september 2008 14:50

    Vermoeiend en herkenbaar. Met dezelfde vaart geschreven hihi.
    PS Kan ik op je medeleven rekenen, als ik zeg, dat het voor mij eigenlijk iedere dag uurtjesdag is, werk moet tussen de bedrijven door. 😉

  9. rachel schrijft permalink
    11 september 2008 17:49

    @Linda, jummie terug 🙂
    @René, en goed wakker was u indeed. leuk, ben nu al benieuwd. ;-D
    @Mephisto, dank voor het compliment, ik ben overigens erg gelukkig met mijn gekinderte en hoe zij opgroeien, hun eigen persoonlijkheid ontwikkelen, etc. etc.
    @Paco, u doet mijn blozen, ik lees u immers graag
    @mevrouw: ja, en dat hoor je nu nooit bij de filemeldingen, tsssss
    @Le bonton: rokjesuurtje, grijns, het was vast een goede dag vandaag 😉
    @Annet, alweer bijgekomen? ik wel.
    @Thera, absoluut; mijn medeleven heb je. pff iedere dag…

  10. 11 september 2008 19:34

    Goh, dat is lang geleden!

  11. Zusenzo permalink
    11 september 2008 20:05

    Hilarisch !

  12. Noud permalink
    11 september 2008 20:23

    Als moderne pappie mis ik die periode wel!

  13. Luuk permalink
    11 september 2008 21:32

    Heel herkenbaar voor oppas opa’s en oma’s.
    Eerst was het nog best te doen, er was er maar een. Toen had je nog tijd voor een tukje, kon je lekker lang rondrijden of zelfs een boek lezen.
    Maar nu zijn er twee, ben je net bij de winkel moet je weer terug van de jongste moet alweer de fles. Ze eten op verschillende tijden, slapen op verschillende tijden. Ik ben ’s avonds bekaf als ik weer thuis ben. te meer daar we al om kwart over vijf (’s morgens) het bed uit moeten om op tijd op het oppasadres te zijn.
    Maar ik blijf het graag doen.
    groet Luuk

  14. Anna permalink
    11 september 2008 22:13

    diepe bewondering voor werkende moeders met kinderen
    en die vlekken op je kleren 😉
    volgens mij zijn er twee soorten moeders
    zij die de vlekken accepteren en zich er niet meer druk over maken dat ze een jaar of drie besmeurt door het leven gaan
    en de moeders die het op een of andere manier voor elkaar krijgen niet ondergespuugt te worden, of wel ondergespuugt worden maar er toch altijd smetteloos uitzien, geen idee hoe deze moeders dat doen….

  15. rachel schrijft permalink
    12 september 2008 12:52

    Mo, leuk je weer te zien hier!
    Zusenzo, dank!
    Noud, volgens mij heeft iedere periode zijn leuke en *ahum* minder leuke kanten. Ik verheug me op de pubertijd, hmm.
    Luuk, kwart over vijf is ook wel erg vroeg, dat klinkt als een lange dag. Doe je dat regelmatig?
    Anna, zet mij maar in de categorie vlekkenmoeder 😉

  16. Pas&Ivy permalink
    12 september 2008 13:07

    Leuk!!!!
    Maar puber-tijd is makkelijker 😉
    (Ivy)

  17. rachel schrijft permalink
    12 september 2008 13:35

    o ja, pubertijd en puberteit. Het mag overigens allebei van de taalunie: puberteit gaat over de lichamelijke en psychologische veranderingen (klemtoon op de laatste lettergreep) en pubertijd (klemtoon op eerste lettergreep) op de periode zelf. Naast peuter- en kleuter- een pubertijd dus. Is die puber-tijd ook echt makkelijker?

  18. anoniem permalink
    13 september 2008 12:05

    Leuk stukje. Toch snap ik helemaal niets van die uurtjes(dag). Maar ja, ik ben dan ook een man. Ik kan niet wachten tot de lente weer begint!

  19. Ingrid van den Bergh permalink
    13 september 2008 13:31

    Lekker vlot stukje, leuk om te lezen.
    Ook weer mooie namen voor je ‘gekinderte’ ontdekt.
    Wens je veel productieve uurtjes toe, voor studie en leukere dingen.
    Wat zeg je? Studie ook leuk? Okee, studie ook leuk;-))

  20. Luke permalink
    14 september 2008 22:24

    Welregelmatig, maar niet zo vaak. Tot oktber eens in de 14 dagen en daarna eens in de maand.
    Maar had van mij, ondanks de het vroege opstaan, wel eens in de veertien dagen mogen blijven.
    groet Luuk

  21. rachel schrijft permalink
    14 september 2008 22:36

    Man-die-niet-kan-wachten-tot-de-lente-begint, dank voor je reactie!
    Dank Ingrid, ik heb iets tegen ‘kids’, en op zoek naar andere woorden hiervoor, wandelde gekinderte mijn hoofd binnen.
    Luuk, oppassen op je kleinkinderen is denk ik ook gewoon leuk; niet alleen omdat het nodig is, maar omdat je je kleinkinderen op een andere manier meemaakt dan op bezoek of met vader/moeder erbij.

  22. Ingrid van den Bergh permalink
    15 september 2008 10:23

    Ja, leuk. Maar ik vond junior en juniora ook mooie alternatieven op bv. zoon-/dochterlief.
    Fijn week, Ingrid.

  23. Oliphant permalink
    15 september 2008 23:48

    Mijn dochter, die dus 40 is en er een van vier en een van 10mnd heeft, doet dat allemaal heel relaxed, waarvor ik groot respect heb. Het is alsof je over haar gezinnetje schrijft, zo herkenbaar. Het lijkt overigens, of jij alle huiselijke karweitjes moet opknappen, inclusief de katten hun prairie ontnemen, maar dat zal toch niet zo zijn? Mooi verhaal en
    Groet van O. , die vindt dat je de volgende bloggersbijeenkomst weer eens moet kunnen.
    PS Lekker puh naar Martin ( hoewel het geloof ik niet goed met hem gaat, wat dan weer naar is.)Reactie is geredigeerd

  24. koen permalink
    21 september 2008 16:12

    Voordat ik het vergeet, van Harte proficiat met je verjaardag de 24 e Rachel. Maak er een mooi jaar van, met veel creativiteit!
    Een Goeie groet van Koen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: