Spring naar inhoud

Welkom bij.. Het Echolood (1)

25 mei 2008
tags:

fotoTot voor kort dacht ik dat ik het helemaal zelf had bedacht, dat schrijven. Maar het blijkt gewoon in de genen te zitten. Gisteren kreeg ik na mijn voorleesactie voor ‘Ongehoord’ een cadeautje van mijn moeder: een serie van ‘Het echolood’. Nu had ik nog nooit gehoord van ‘het Echolood’ en dat geldt denk ik voor vrijwel iedereen, maar ‘Het Echolood’ is de naam van de krant die werd uitgegeven aan boord van M.S. Boissevain, een schip dat in maart 1947 gevuld met évacués, onderweg was naar Nederland. Mijn 23-jarige vader was er algemeen redacteur. Het Echolood bevatte ‘officieele mededeelingen, redactioneele stukken, nieuwsberichten, Welfare-programma’s en diversen’.  In deze (eerste) bijdrage een graai uit de eerste editie van ‘Het Echolood’.

‘Met ingang van heden zal gedurende de geheele reis het door de ‘Welfare’ afdeeling aan boord geredigeerde blad  HET ECHOLOOD verschijnen. Waar de uitgifte der copieën in verband met de door papierschaarste beperkte oplaag groepsgewijs zal moeten geschieden, wordt uw medewerking ingeroepen voor het navolgende: Een ieder wordt verzocht om het exemplaar na lezing van het aan hem/haar afgestane krantje, dit door te geven aan zijn of haar messgenoot(e) en het dus niet – uit de macht der gewoonte – weg te gooien of voor andere doeleinden te gebruiken waarvoor het uiteraard niet bestemd is.


De oprichting van de afdeeling Welfare heeft ten doel om de passagiers gedurende de lange zeereis regelmatig eenige afleiding en ontspanning te kunnen bezorgen. Het groepje dat de vervulling van deze taak op zich heeft genomen, bestaat uit gewone évacué’s. Het gaat erom dat hier iets zal worden gedaan zodat wij zoo snel mogelijk een groote familie aan boord zullen worden zoodat wij doodeenvoudig geen tijd meer zullen hebben om te mopperen over dien buurman ‘die altijd zoo’n geweldige slinger maakt als hij zich in zijn hangmat werkt’ of over mevrouw Jansen die net op het plekje gaat zitten waar ik nu juist ook had willen gaan zitten’.  Dat kun je zoo hebben.


Zoo zijn wij op weg naar Nederland, dat velen van ons jaren geleden hebben verlaten. Toen het schip langzaam de haven van Tandjong priok uitvoer, zullen de meeste passagiers ongetwijfeld hebben gedacht aan de jaren van tegenspoed en ellende waardoor deze Indische periode werd gekenmerkt. Velen die ons dierbaar waren zijn in de afgeloopen jaaren bezweken aan de gevolgen van de een nietsontzienden oorlog, menig ideaal ging verolren en ontgoocheling en verbittering domineerden vaak in onze gedachten. Herinneringen zijn er volop. Gisteren nog voer de Boissevoin ter hoogte van de plaats waar op den 18den september 1944 een transportschip met krijgsgevangenen, bestemd om te werk te worden gesteld in de kolenmijnen boven Padang, tot zinken gebracht werd.


WAT IEDEREEN MOET WEETEN
Op de vergadering van diensthoofden werd medegedeeld dat als strafbepaling voor hen, die zich niet aan de dienstorders houden, geldt, dat hun distributiekaart tijdelijk zal worden ingetrokken (liever een borrel dan geen sloepenrol, red.).



Zij die heengaan..
Bij de provoost werd een papagaai aangetroffen. Een heel gewone papagaai overigens. Het gevogelte zal echter in Sabang van boord moeten i.v.m. de papagaaienziekte. (Laten we hopen dat het hier een geciviliseerde papagaai betreft, die zijn afscheidswoorden met zorg zal kiezen, red.)

Zooals u weet, zijn bij de bar vele lekkere dingen te krijgen (lees: te koopen). Om maar bij de z.g. limonade te blijven. Deze kost f 0, 25. Sommige menschen denken dat de prijs van het glas daarbij inbegrepen is, doch dit moeten wij ten stelligste ontkennen.

Advertenties
13 reacties leave one →
  1. Zilvertje permalink
    25 mei 2008 19:01

    Wat een bijzondere bijdrage, ik ga er straks op mijn gemak voor zitten.

  2. iris kijkt permalink
    25 mei 2008 19:25

    Interessant dat soort mededelingen uit een ver verleden op zo’n schip , zodat zelfs een papagaai en de prijs van de limonade iets bijzonders krijgen.

  3. Maria-Dolores permalink
    25 mei 2008 19:31

    mooi streven: één grote familie worden om zo doodeenvoudig geen tijd meer te hebben om te mopperen :-).

  4. Patricia Vermeulen permalink
    25 mei 2008 20:13

    Wat ontzettend leuk, zo’n stukje (eigen) geschiedenis!!

  5. Zilvertje permalink
    25 mei 2008 21:37

    Wat geweldig dat dit nu boven tafel komt en wat een andere tijd, spelling en verborgen verdriet. Het schrijven zit in het bloed. Zijn ze allemaal nog bewaard?

  6. TJM permalink
    25 mei 2008 21:42

    Ook voor mij een stukje eigen geschiedenis. Ik heb met mijn moeder na de oorlog op dit schip gezeten. Overvol was het en heel beangstigend voor een kind van 3 jaar. Byzonder om er nu een foto van te zien. Ik zal hem ook meteen opslaan.

  7. PACO PAINTER permalink
    26 mei 2008 11:18

    prachtig stuk geschiedenis

  8. rachel schrijft permalink
    26 mei 2008 20:43

    @Zilvertje: ja, ’t is best bijzonder. Het tijdsbeeld, de persoonlijke geschiedenis die er onlosmakelijk aan is verbonden en waar ik eigenlijk totaal niet van op de hoogte ben (geweest) als ik eerlijk ben. Er is inderdaad nog meer, misschien dat ik er vaker over ga schrijven.
    @Iris: ik vond de limonade erg duur en bij papagaai heb ik drie keer gekeken of het er echt stond. ja dus.
    Maria-Dolores: en dat voor een (bijna-) 23-jarige die een paar jaar achter prikkeldraad heeft doorgebracht.
    @Patricia: zo voelt het ook, dank je.
    @TJM: ja, dat lijkt me ook heel bijzonder. Ik had niet verwacht herkenning op te roepen met deze bijdrage, juist omdat het al zo lang geleden is.
    @Paco: dank je. geschiedenis die niet door de tijd gefilterd is. Daarom heb ik de stukken zo overgetypt zoals in het origineel. De lezer kan er zo zijn eigen gedachten over vormen.

  9. Gala permalink
    26 mei 2008 20:58

    Rachel, wat een ontzettend dierbaar bezit dit. Die droge humor tussen ook de verschrikkelijke mededelingen

  10. zintuigen permalink
    26 mei 2008 21:53

    Wat leuk zo’n cadeautje! Die genen, ik wilde wel dat ik ook wat meer tipjes van de sluier kon oplichten….

  11. Rene Scheffer permalink
    26 mei 2008 23:13

    Bijzonder blog. Je vader was bij je geboorte net 50 plus rekende ik uit. Mooi om zo tegen
    te komen…

  12. rachel permalink
    26 mei 2008 23:25

    @Gala: die droge humor komt me vaag bekend voor. Toen al dus.
    @Zintuigen: echt een verrassing. wie weet wat ik nog tegenkom tijdens het lezen. Het geeft een beeld.
    @René: dank, voel me opeens vijf jaar jonger ;-). ik kom zelf uit op 45. 1947 – 23 = 1924 + 45 = 1969 (goh, en dat voor iemand met een rekendeuk)

  13. Eline permalink
    27 mei 2008 09:14

    Bijzonder moet dat zijn, een kijkje in de geest van je vader toen hij heel jong was. Mooi om te hebben!
    Voor de rest: tegelijk ontroerend en ontzettend humoristisch. Ik zit hardop te lachen om die laatste zin. Geweldig!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: